ListEnBedrog.nl

loquendi libertatem custodiamus

Klachten?
Start
Contact
Dossier Pieter Knabben
Oplichtertje
Actueel
Dossier BRTS
Zwartboek BRTS/BOS
Dossier PBO BRTS
BRTS in de pers
X-files
Bezwaarschrift BOS
Besluit CvdM
Dossier TV-Gazet
TV-Gazet in de pers
De affaire Mi Amigo
SOS Magdalena
Reacties
Open & Eerlijk
Links
Colofon

Column

Meer mediacolumns

Eigen rechter spelen

Soms nemen mensen het recht in eigen hand. Zo las ik vandaag het volgende nieuwsbericht:

Boze man bulldozert deel van dorp plat

GRANBY (ANP) - Een 52-jarige Amerikaan heeft vrijdag met een grote bulldozer een spoor van verwoesting getrokken in zijn woonplaats Granby in de staat Colorado. Het voertuig, door de man versterkt met zware metaalplaten, baande zich een weg door onder meer de bibliotheek, de raadszaal van het gemeentehuis en een bankgebouw, terwijl de bestuurder met een geweer om zich heen schoot. Dat meldden media uit de omgeving.

,,Het ziet er hier uit alsof er een tornado is geweest'', zei een woordvoerder van het ongeveer 2000 inwoners tellende plaatsje.

De bestuurder van de bulldozer is volgens de politie eigenaar van een plaatselijk bedrijf dat met het bestuur van Granby een conflict heeft over een bestemmingsplan. Het bedrijf was een boete van 2500 dollar (bijna 2100 euro) opgelegd omdat het zich niet aan de gemeentelijke regels had gehouden.

Bij zijn wilde rondrit zou de man het onder meer hebben voorzien op woningen van plaatselijke bestuurders die voor het bestemmingsplan hadden gestemd. Zeker zes gebouwen hebben zware schade opgelopen. Ook bomen en lantaarnpalen moesten eraan geloven. De politie evacueerde een groot aantal bewoners.

Uiteindelijk bleef het voertuig na de verwoestende rit van anderhalf uur steken in een van de beschadigde gebouwen. Over het lot van de bestuurder, die zich nog in de cabine van de bulldozer bevindt, is nog niets bekend. De politie heeft het voertuig, dat groter is dan een tank, omsingeld.

Zoveel boosheid over een boete van 2100 euro? Daar zit vast meer achter, dunkt mij. De overheid kan het burgers immers knap lastig maken. En is het dan zo vreemd als zij, voor een moment, zichzelf niet zijn? Neem nou ‘de kwestie lokale omroep’ in Breda. Het nieuwsbericht had evengoed kunnen luiden:

Boze man bulldozert deel van Breda plat

BREDA (ANP) - Een 36-jarige Bredanaar heeft dinsdag met een grote bulldozer een spoor van verwoesting getrokken in zijn woonplaats. Het voertuig, door de man versterkt met zware metaalplaten, baande zich een weg door onder meer het stadskantoor en de raadszaal van het stadhuis, terwijl de bestuurder lichtkogels de lucht in schoot.

,,Het ziet er hier uit alsof er een tornado is geweest'', zei een woordvoerder van de gemeente Breda.

De bestuurder van de bulldozer is volgens de politie bestuurslid van een plaatselijke omroepstichting die met het gemeentebestuur van Breda een conflict heeft over een uitzendvergunning. De gemeente speelde die toe aan een andere stichting, omdat die haar niet kritisch bejegent.

Bij zijn wilde rondrit zou de man het onder meer hebben voorzien op woningen van plaatselijke bestuurders die voor zijn concurrent hadden gestemd. Zeker zes gebouwen hebben zware schade opgelopen. Ook bomen en lantaarnpalen moesten eraan geloven. De politie evacueerde een groot aantal bewoners.

Uiteindelijk bleef het voertuig na de verwoestende rit van anderhalf uur steken in een van de beschadigde gebouwen. Over het lot van de bestuurder, die zich nog in de cabine van de bulldozer bevindt, is nog niets bekend. De politie heeft het voertuig, dat groter is dan een tank, omsingeld.

Ik hoefde er niet eens zoveel aan te veranderen. Breda is veel verder gegaan dan Granby Colorado. Toch?

5 juni 2004,

Berend Bot


Van al het kwaads... (2)

Column uitgesproken door Bob Doodah in het programma ‘Two Beat or not Two Beat, that’s the question’ op de publieke lokale omroep StadsRadio Breda, donderdag 19 februari 2004.

Van al het kwaads Breda aangedaan is dat van de vriendjespolitiek wel het ergste. Ons kent ons is een gevaarlijke cultuur die haast garant staat voor rechtsongelijkheid en willekeur. Het College van Burgemeester en Wethouders en met name wethouder André Adank heeft met het gestuntel rond het uitspreken van de wens om de zendvergunning voor de lokale omroep aan de BRTS te verstrekken nu wel het ergste gedaan wat op dit gebied mogelijk is.

Even nog eens de feiten op een rijtje. In december stonden twee kandidaten voor de zendvergunning, de BRTS met StadsRadio Breda en de BOS, de Bredase Omroep Stichting, met een aanvraag voor advies bij de gemeente. Dat advies moet gaan naar het Commissariaat voor de Media, dat de vergunning uiteindelijk verstrekt. In de betrokken commissie van de gemeenteraad werd gehakt gemaakt van de samenstelling van de programmaraad (het programmabepalende orgaan, het PBO) van de BRTS terwijl die van de BOS in orde leek. De gemeenteraad wilde graag dat BOS en BRTS zouden fuseren, hoewel eerdere contacten daarover mislukt leken.

Na halfslachtige pogingen om die fusie alsnog tot stand te brengen, gedoemd om tot geen resultaat te leiden, werd de BRTS in staat gesteld het PBO op orde te brengen. Dat terwijl er een andere organisatie met een goed PBO in december voorhanden was. Nu mag de BRTS dus nog een keer van B&W. Dit lijkt sterk op nepotisme, ongeacht het feit of de BOS wel een geschikte kandidaat zou zijn. Want daar oordelen B&W niet over! Wat is hier aan de hand in Breda? De gemeenteraad mag er zich nog eens over buigen maar het spel lijkt in de achterkamers al uitgespeeld. De onduidelijkheid van deze hele situatie en het verkeerde beleid kan nooit een goede basis zijn voor een gedegen onafhankelijke publieke omroep in Breda.

Waarvan akte…


Partijdig

Ik hoorde in de wandelgangen dat het bestuur van de BRTS (Bredase Radio en Televisie Stichting) als een dwaas bezig is om voor de gemeenteraadsvergadering van donderdag een representatief PBO (programmabeleidbepalend orgaan) uit de grond te stampen. Afgelopen woensdag werd de Bredase publieke lokale omroep in de raadscommissie Cultuur ontmaskerd als liegebeest. Het merendeel van de BRTS-PBO-leden werd door nijvere raadsleden weggestreept, omdat hun aanmelding niet op zuivere gronden berustte. In gewone mensentaal: er was gesjoemeld. De genoemde mensen bleken wel te bestaan, maar daar was het in de meeste gevallen dan ook wel mee gezegd.

In opperste verwarring besloot de politiek het voorstel van B&W om het Commissariaat voor de Media te adviseren de BRTS andermaal voor vijf jaren een vergunning te verlenen terug te geven aan Cultuurwethouder André Adank. Zelden moet een wethouder zijn werk overdoen. Maar hij was dan ook zo slim geweest het BRTS-PBO op 4 november te benoemen. Had hij het maar moeten controleren. Hij was nota bene gewaarschuwd.

Als ‘oplossing’ bedachten de dames en heren politici dat de BRTS opnieuw om de tafel moet met opponent de BOS (Bredase Omroep Stichting), nadat een eerder door de gemeente geënsceneerd fusiegesprek op niets uitliep. De partijen, die lijnrecht tegenover elkaar staan, werden niet in de gelegenheid gesteld eens rustig aan elkaar te snuffelen om te ontdekken of er wellicht raakvlakken zijn en besloten afzonderlijk de procedure in te gaan.

Dat het bestuur van de BRTS dacht de politiek te kunnen misleiden met zijn nep-PBO was een grove inschattingsfout en getuigt van minachting voor de volksvertegenwoordigers. Terecht veegden die de BRTS de mantel uit. Wrang is dan ook dat sommige medewerkers van de lokale omroep de wakkere raadsleden openlijk de zwarte piet toespelen. Maar of deze zich schuldig moeten voelen omdat ze hun werk hebben gedaan… De BRTS-medewerkers zouden er beter van balen dat hun bestuur onbetrouwbaar is. In dat verband is het voor hen jammer dat de BRTS geen vereniging is. Dan konden ze het in meerdere opzichten falende bestuur gewoon naar huis sturen.

Maar wat als woensdag aan het licht was gekomen dat de BOS rommelde met zijn PBO? Zou de politiek dan ook hebben gezegd: ‘wij willen een nieuwe fusiepoging’, de BOS daarmee tijd gunnend orde op zaken te stellen? Ik waag het dat te betwijfelen. Waarschijnlijk had de politiek de BOS afgeserveerd als de firma List en Bedrog. Het is dan ook onverkwikkelijk dat de BRTS voor de zoveelste keer de hand boven het hoofd gehouden wordt. Breda moet flink zijn en donderdag gewoon het BOS-PBO goedkeuren, het BRTS-PBO afkeuren en vervolgens de bal bij het Commissariaat voor de Media leggen.

Achterkamertjespolitiek is Breda onwaardig. Maar laat de BRTS vooral zijn gang gaan. Laat ze donderdag maar komen met een nieuw PBO. Binnen een week na de aantijgingen het wettig en overtuigend bewijs van fraude op tafel! Kan het nog mooier? Wie meldt zich aan?

13 december 2003,

Berend Bot


Moordkuil

Na een vermoeiende dag op weg naar huis zette ik vandaag de autoradio wat harder, toen ik een vurige idealist geestdriftig zijn ding hoorde doen:

Ik maakte het gisteren mee. Een website waar zeer kritische kanttekeningen worden geplaatst over een aantal Bredase mediabedrijven, en tevens een groot aantal incidenten uit het verleden wordt opgesomd, werd door de gevestigde politieke partijen omschreven als 'een site waarop met modder gegooid wordt'. Dat niet de boodschapper de hoofdschuldige is, werd voor het gemak maar even vergeten. Don't shoot the messenger, zeggen ze in Engeland. Maar in Nederland geeft het establishment de boodschapper het liefst een nekschot.

Wij zeggen daarom liever 'don't shoot the pianoplayer'. Dat diezelfde laffe Nederlandse mentaliteit de dood van 7.000 moslimmannen tot gevolg heeft, dat vermelden we er maar liever niet bij. Da's een vervelende boodschap, en dat overleef je als boodschapper niet. Logisch dan ook, dat wij in Nederland bij het woord boodschap ook eerder denken aan een product in de schappen van 's lands grootste grootgrutter of aan toiletbezoek, en slechts zelden aan een mededeling van enige importantie. Nieuws, wat is dat? Kritische journalisten, wie neemt ze in godsnaam nog serieus?

Voldaan schroefde ik de volumeknop weer omlaag, nagenietend van de woorden van de denker. Wat is het toch heerlijk om iemand zijn hart te horen luchten.

11 december 2003,

Berend Bot


Van al het kwaads... (1)

Column uitgesproken door Bob Doodah in het programma ‘Two Beat or not Two Beat, that’s the question’ op de publieke lokale omroep StadsRadio Breda, donderdag 11 december 2003.

Van al het kwaads Breda aangedaan is de onrust in de lokale omroepwereld wel het ergste. Wat gisteren in de commissie cultuur van de gemeenteraad naar buiten kwam was zeer onverkwikkelijk. Het bleek dat de BRTS, de moederorganisatie van onze omroep StadsRadio Breda, de personele invulling van de wettelijk verplichte programmaraad niet goed geregeld had. Een gemeenteraadslid kon elf van de veertien leden als ‘niet afgevaardigd namens de organisatie waar zij de vertegenwoordiger van zouden zijn’ afvoeren. Een ander gemeenteraadslid serveerde de twaalfde af. Bleven slechts twee leden over van de door de BRTS samengestelde en officieel door wethouder Adank benoemde programmaraadsleden. Een beschamende vertoning. De BRTS laadt zo het odium op zich fraude en handjeklap te praktiseren. Een kwalijke zaak die wellicht alleen opgelost kan worden als een commissie van goede diensten actief aan de gang gaat om de partijen bij elkaar te brengen. De gegadigden voor de zendvergunning voor een publieke omroep voor Breda, de BRTS en de BOS, dienen samen te gaan. Een nieuwe fusieorganisatie kan dan eens goed werken aan een op- en uitbouw van een lokale omroep. Strijdbijlen dienen dan te worden begraven waarna constructief en met alle kracht en nieuw élan gewerkt moet worden aan een omroep die de Bredanaars wakker houdt als het nodig is en de nodige verpozing biedt op andere momenten. De publieke omroep heeft een goede taak om het politieke leven in Breda kritisch te volgen en verder mee te werken cultuur uit te dragen. In Zuid-Holland zijn de publieke omroepen Radio West en Radio Rijnmond op sterven na dood door bestuurlijke malversaties Laten wij Breda voortstuwen in de vaart der volkeren met een omroep die dadelijk elke Bredanaar op heeft staan.

Waarvan akte.


Onverkwikkelijk

Wij kijken meewarig naar Italië waar een mediamagnaat op onverkwikkelijke manier politiek bedrijft. Maar moeten Bredanaars ‘schande’ roepen over Berlusconi die zijn invloed via de media misbruikt voor zijn machtsdoeleinden? Ook tussen Mark en Aa is er gekrakeel op dit gebied. Zoals de bemoeienis van gemeenteraadslid André Lips als hulpmanager bij de regionale commerciële kabeltelevisiezender TV-Gazet. GroenLinks-raadslid Selçuk Akinci stelde dat in een open brief aan de kaak. Wie dacht dat daarna Lips met schaamrood op de kaken zou afdruipen bij TV-Gazet heeft het mis. Nog steeds is de CDA-politicus actief bij het mediabedrijf. Italiaanse toestanden? Nu ja, in Italië zijn ooit de Christen Democraten electoraal van de kaart geveegd vanwege openbaar worden van banden met de maffia. Gezien de berichten in diverse media over praktijken bij de directie van TV-Gazet heeft het de schijn dat Lips ook contacten met de onderwereld onderhoudt. Waarvan akte.

Bob Doodah


Vrijwilligers lopen weg met de BRTS

Op vrijdag 21 november praatten de besturen van de Bredase Radio en Televisie Stichting (BRTS) en de Bredase Omroep Stichting (BOS) over een mogelijk samengaan van de twee aspirant omroepen. Helaas wilde de gemeente, die het overleg op basis van de Mediawet met frisse tegenzin verplicht initieerde, direct na het weekend al uitsluitsel en dat is natuurlijk gekkenwerk. Er komt dus geen fusie en beide omroepen zetten de zeilen bij om de enige vergunning binnen te halen. Moge de sterkste winnen, al dan niet na een lange reeks van procedures. De BOS is vastbesloten de zaak uit te vechten tot aan de hoogste (Europese) rechter. De BRTS heeft het in eerste instantie makkelijk, want Cultuurwethouder André Adank (CDA) is voorzitter van de BRTS-fanclub. Althans, zo komt het de weinigen die in Breda nog oprecht begaan zijn met het fenomeen publieke lokale omroep voor.

Tijdens het overleg van vrijdag zei BRTS-voorzitter Hans Veelenturf bang te zijn dat na een eventuele fusie de helft van de BRTS-vrijwilligers opstapt. Volgens hem zijn ‘zijn’ mensen niet bereid om met de BOS in zee te gaan. Voor de BOS was dit de aanleiding om direct na het weekend een telefonische enquête te houden onder de BRTS-medewerkers. De resultaten:

Op de vraag of de vrijwilligers bij een nieuwe fusieomroep willen werken antwoordde 92% ‘neen’, 5% had geen mening en 3% wist het niet. Op de vraag ‘waarom niet’ antwoordde 89% ‘omdat ik dan mijn hobby niet meer kan uitoefenen’, 5% had geen mening en 6% wist het niet. Op de vraag ‘wat behelst die hobby’ antwoordde 86% ‘muziek draaien’ (5% had nog steeds geen mening en 9% wist het nog altijd niet). Op de vraag ‘denkt u bij de BOS aan de slag te kunnen als niet de BRTS maar zij de vergunning krijgt’ antwoordde 94% ‘neen’ (3% geen mening en 3% wist het niet). Op de vijfde en laatste vraag, ‘waarom niet’, antwoordde 92% ‘omdat de BOS nieuws en informatie belangrijker vindt dan muziek draaien en dus niet zit te wachten op plaatjesdraaiers’ (3% geen mening, 5% ‘weet niet’).

De BOS reageerde woensdag verheugd op de uitkomst van de enquête, hoewel die is uitgevoerd door een onbetrouwbaar sujet van een niet nader te noemen obscuur telemarketingbedrijfje, en heeft de gemeente Breda prompt gevraagd om een vette jaarlijkse subsidie. 250.000 euro per jaar lijkt de BOS ‘heel redelijk om mee te beginnen’. Dat dat het vijfvoudige is van wat de BRTS nu jaarlijks krijgt noemt de BOS ‘begrijpelijk’. ‘Voor niets gaat de zon op’, aldus het brutaaltje, ‘alleen met vaste krachten kun je als lokale omroep een factor van betekenis zijn in de negende stad van Nederland’.

Nu moet ik toegeven dat de BOS waarschijnlijk gelijk heeft. Er is echter helaas een wereld van verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Maar als de BOS geen gelijk krijgt? Wat dan? Dan moddert de BRTS toch gewoon weer vijf jaar aan?! Geen politicus in Breda die zich schaamt voor zijn lokale omroep! Toch? De BRTS doet het prima, vindt wethouder Adank. 18% van de Bredanaars kijkt en luistert, zei BRTS-voorzitter Veelenturf vrijdag op basis van een onderzoek van een NHTV-studente.

Echt waar? Noemt u, beste Bredanaar, dan eens vijf radioprogramma’s van de BRTS? Naar de TV-programma’s vraag ik niet. Daarmee heeft de BRTS de afgelopen dagen zo vaak in de krant gestaan, dat dat de uitkomst van deze enquête te veel zou beïnvloeden. De hoofdprijs is een reis naar één van de ‘grote vier’. De steden Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag, waar de lokale omroepen jaarlijks zo’n 15 miljoen euro (reclame en subsidies) te besteden hebben.

26 november 2003,

Berend Bot


Mediaoorlog

In Breda woedt een mediaoorlog. Een conflict dat in geen enkele verhouding staat tot de terroristische aanslagen elders ter wereld, maar dat ook slachtoffers maakt. De Bredase Radio en Televisie Stichting (BRTS) heeft het aan de stok met de Bredase Omroep Stichting (BOS). Inzet: de enige beschikbare vergunning voor publieke lokale omroep in de gemeente. En terwijl de BRTS zijn handen vol heeft aan de ambitieuze maar toch wel erg opstandige BOS krijgt hij nu ook publiekelijk op zijn donder van zijn ‘eigen’ programmamaker Joep Schreuder.

Schreuder (TV & Co) vindt de BRTS maar niks en schroomt er dan ook niet voor om dit via BN/DeStem aan de grote klok te hangen. De vuile was buiten hangen, noemen we dat. Het zou van meer loyaliteit getuigen wanneer Schreuder intern moord en brand schreeuwde over de technisch slechte kwaliteit van zijn door de BRTS uitgezonden televisieprogramma’s, maar er tegelijkertijd naar buiten toe het zwijgen toe deed. De BRTS heeft het al zo moeilijk en kan een conflict met Schreuder & co missen als kiespijn.

In hoeverre heeft Schreuder eigenlijk recht van spreken? Enkele feiten: 1.) De BRTS kan niet zoveel en presteert weinig. 2.) Schreuder kan het één en ander en presteert, zeker op lokaal niveau, zeer aardig. 3.) De BRTS is niet in staat kwalitatief goede televisie te maken. 4.) Schreuder heeft bewezen wel de nodige capaciteiten te hebben.

Maar waar wringt de schoen nu feitelijk? Schreuder zond in het televisieseizoen 2000/2001 NAC TV uit via TV-Gazet. Omdat het niet zo boterde tussen hem en TV-Gazet-opperhoofd Ivo Rasenberg zat NAC TV in het seizoen 2001/2002 op het kleinbeeldkanaal van Casema. Onderhandelingen met Omroep Brabant strandden, waarna NAC TV –intussen TV & Co genaamd- sinds het seizoen 2002/2003 wordt uitgezonden door onder meer de BRTS. En wie met de BRTS in zee gaat moet uiterste voorzichtigheid betrachten en zijn eigen belangen veiligstellen. Dat weet Schreuder. Dat weet een ieder die kennis van mediazaken heeft.

Het is dan ook begrijpelijk dat Schreuder weinig aan het toeval, lees: de BRTS, wil overlaten en zoveel mogelijk naar zich toe trekt. TV & Co huurt zendtijd bij de Bredase publieke lokale omroep en verzorgt zelf de reclameverkoop. Het liefst zou Schreuder helemaal niets met de BRTS te maken hebben en gewoon zijn plan willen trekken. Dat is althans, kort door de bocht, wat hij zaterdag zei in BN/DeStem. Helaas voor Schreuder –en misschien ook wel voor de Bredanaars- is dat niet mogelijk. De BRTS is de vergunninghouder en kan toch maar moeilijk tegen Schreuder, in feite geen BRTS-programmamaker maar een derde, zeggen: ga jij je gang maar.

Schreuder kan zijn gang gaan, als hij een kanaal creëert waarover hij de volledige zeggenschap heeft. Dat is een kwestie van: 1.) Bij het Commissariaat voor de Media een vergunning aanvragen voor commerciële televisie. 2.) Geld op tafel leggen bij Casema om op de kabel te komen. 3.) Programma’s maken en reclame verkopen. Het is net zo simpel als het lijkt. En als de kwaliteit van TV & Co gelijk blijft of stijgt, ziet de toekomst voor Schreuder en collegae er zonnig uit. Toch?

22 november 2003,

Berend Bot


Is er nog toekomst voor de BRTS?

Er is het een en ander te doen over de toekomst van de publieke lokale omroep in Breda, al houdt de gemeenteraad zich angstvallig stil. Nochtans is het de raad die binnenkort een advies moet uitbrengen aan het Commissariaat voor de Media (CvdM) over ‘de kwestie lokale omroep’. En een kwestie is het, want de geschiedenis van de Bredase Radio en Televisie Stichting (BRTS) liegt er niet om. Sinds de vroege jaren ’80 van de vorige eeuw kenmerkt deze zich door incidenten. Meer dan honderd medewerkers stapten in de voorbije twintig jaar op enig moment boos op: na een meningsverschil, een hoogopgelopen ruzie of zelfs na een complete muiterij die de omroep qua medewerkers compleet leegtrok.

Sterke bestuurders had de omroep vrijwel nooit. Meestal bestond het bestuur uit een groep relatief oude mannen, die niet gehinderd werden door enige kennis van zaken en de welwillende radio- en televisiemakers eerder voor de voeten liepen dan in de goede richting leidden. Een dieptepunt vormt de periode, de eerste helft van de jaren ’90, waarin Joop de Werd de scepter zwaaide bij de BRTS. Tot twee keer toe verkocht deze ‘straatvechter’ de zendtijd aan commerciële ‘partners’. Nooit vertrok er zoveel talent bij de omroep. De Werd bracht het later tot wethouder, maar moest het veld ruimen nadat hij het ‘slachtoffer’ werd van wat hij noemde ‘een politiek complot’. De politie is er nog mee bezig.

Meer recent kwam de BRTS in het nieuws nadat zijn penningmeester met zijn hand in de kas had gezeten. De man betaalde door tussenkomst van zijn broers alles terug, ruim 22.000 euro, waarna de gemeente hem een aai over zijn bol gaf en het naliet om aangifte te doen. De man was immers ziek. En wie ziek is, is zielig. In het ‘poldermodel’ noemen we dat de ‘aaimentaliteit’, een handelswijze die inmiddels hevig onder vuur ligt. En terecht.

Maar hoe moet het nu verder met de zieltogende lokale omroep? De in april 1998 door het CvdM voor vijf jaren aan de BRTS verleende vergunning is al een half jaar verlopen. Niet dat dat wat uitmaakt hoor, want de BRTS blijft vrolijk uitzenden en de handhavers horen, zien en zwijgen. Ze aaien de ‘piraat’ over zijn bol en kijken de andere kant uit. Ieder ander die net als de BRTS illegaal uitzendt wordt uit de lucht gehaald. Niet meer zoals vroeger door de Radio Controle Dienst (de RCD), maar door het Agentschap Telecom van het ministerie van Economische Zaken. En die piraten krijgen een forse boete en zijn hun zuurverdiende apparatuur kwijt. Het is niet voor niets dat de woorden ‘beleid’ en ‘debiel’ met dezelfde letters worden geschreven. In Breda geeft de gemeente een lokale omroep die geen vergunning heeft ‘gewoon’ tienduizenden euro’s subsidie. En dan gaat een andere overheidsinstantie die club natuurlijk niet uit de lucht halen.

Nee, de BRTS kabbelt tegen de stroom in voort en doet het volgens een groep intimi zelfs ‘best goed’. Ze stelde de Bredase Cultuurwethouder Adank onlangs tevreden te zijn over de BRTS en wat deze omroep voor 50.000 euro subsidie per jaar presteert. De afgelopen jaren stak de gemeente in totaal drie euroton in de BRTS, maar terwijl die toch ook reclame uitzendt en uitsluitend met vrijwilligers werkt staat zijn infrastructuur op instorten en moet er de komende jaren grof geld bij. ‘Een goed moment om te verhuizen’, dacht het BRTS-bestuur, dat zich thans in de schulden steekt om van verpleeghuis Aeneas naar Best Western Hotel Brabant te verkassen. Aeneas gaat over afzienbare tijd immers tegen de vlakte en stel je voor dat de slopers de BRTS-apparatuur tegenkomen. Die gooien ze geheid in de container.

De BRTS-medewerkers vinden het allemaal prima, als zij hun programmaatjes maar mogen blijven doen. En de gemeente vindt het ook essentieel dat de vrijwilligers van de BRTS hun hobby kunnen uitoefenen. Publieke lokale omroep heeft in Breda immers al vele jaren niets te maken met serieuze nieuwsvoorziening. Of in het verlengde daarvan: met journalistiek.

9 november 2003,

Berend Bot


 

© 2003-2011 Mega Media Producties